Anadolu rock’ın kurucuları arasında sayılan Barış Manço, yalnız bir müzisyen değil, söz yazarı, yapımcı, sunucu ve kültür elçisi gibi pek çok işi aynı anda yapabilen bulunmaz bir sanatçıydı. 1999 yılında aramızdan ayrılan usta sanatçı, yaşasaydı bugün 79 yaşında olacaktı. Barış Manço’yu özlemle ve sevgiyle anıyoruz.
“Yaz dostum güzel sevmeyene adam denir mi?
Yaz dostum selam almayana yiğit denir mi?
Yaz dostum altı üstü beş metrelik bez için,
Yaz dostum boşa geçmiş ömre yaşam denir mi?”
“Dışarısı buz gibi, lapa lapa kar var, benim içim yanıyor
Eksi kırk derece soğuk suda bile yüzerim inan ki…”
“Söz gümüşse sükut altınmış
Demek ki susmak daha kıymetli
Sessiz sakin durmak varken
Konuşup yorulana bilmem ne demeli?”
“Sözüm meclisten dışarı dostlar
Bugünlerde kendimi hıyar gibi hissediyorum…”
“Kul Ahmet erken kalkar, haydi ya nasip derdi
Kimseler anlamazdı, ya nasip ne demekti
Herkes gömlek giyerken, Ahmet ceket giyerdi
Konu komşuya dert oldu Kul Ahmet’in ceketi”
“Simsiyah gecenin koynundayım yapayalnız
Uzaklarda bir yerlerde güneşler doğuyor
Görüyorum dönence…”
“Altın çöpe düşse değerin kaybeder mi?
Tenekeyi parlatsan hiç çeyrek altın eder mi?”
“Hatırlarım bugün gibi sessiz geçen son geceyi
Başın öne eğik bir suçlu gibi bana verdiğin hediyeyi
İki küçük kol düğmesi bütün bir aşk hikayesi
İki düğme iki ayrı kolda bizim gibi ayrı yolda…”
“Bu kafayla bir baltaya sap olamazsın ama
Gün gelir sapın ucuna olursun kazma…”
“Unutma ki dünya fani veren Allah alır canı
Ben nasıl unuturum seni
Can bedenden çıkmayınca…”