Son 10 günün dünyadaki en büyük gündemi belki de Sırbistan’da gerçekleşen seçimler ve bu seçimleri kazanan Öğrenci Listesi’nin net bir lider anlayışına sahip olmamasıydı. 2024 yılında 16 kişinin aramızdan ayrılmasına neden olan Novi Sad’daki kaza ve bunun üzerine Sırbistan hükümetine karşı başlayan protestolar modern siyasette görmediğimiz bir başarı öyküsüne dönüştü. Bu atmosferle adım atılan Belgrad, Fontaines D.C.’nin konserinden bağımsız olarak da başlı başına bir deneyimdi. İnsanların anayasal hakkını kullanıp birçok ülkeye ders olması gereken şekilde pes etmeyip 2 sene boyunca her gün hakkını araması koltuk düşkünü birçok siyasetçinin, ülkenin geleceğini karartmamak için seçimden çekilmesini sağladı. Bunların hepsi birleşince de sadece özenmenin değil, bunun altında yatan nedenleri kendimize uyarlamamız gerektiğini düşünerek 28 Ekim akşamı Hangar’a gidip Fontaines D.C.’nin “Dopamine Chamber” albümü için çıktığı turnenin 5. konserinde en önde yerimizi aldık.
İlk albümünü 2026’nın ilk aylarında yayınlayan ve dans, elektronik, punk gibi türleri tek potada eritirken fazlasıyla Depeche Mode’dan ilham alan Belfastlı Chalk, bu turnede Fontaines D.C.’nin açılışını yapıyor. İki sinema öğrencisinin okulda tanışıp ortaya çıkardığı grubu kulaklıkla dinlemek bile fazlasıyla keyifliyken canlı performanslarını izlemek… Gerçekten dibimiz düştü. Hatta daha da abartmak gerekirse, öyle bir 30 dakika sundular ki dinleyicilerine, Fontaines D.C. sahneye biraz çıksa da bile kimse dert etmedi. Turne otobüsünde Dave Gahan biyografisi ve Depeche Mode kitapları bulunan bir grubun hit potansiyeli yüksek şarkıları olunca, böyle bir sahne performansı görmekten daha doğal bir şey kalmıyor. 2027’de İstanbul ihtimalinin çok yüksek olduğunu öğrendiğimiz grubu bir tur da burada izlemek için sabırsızlanıyoruz. Henüz Chalk’ı keşfetmediyseniz, kendinize bir iyilik yapın ve “Crystalpunk”ı dinleyin.
Chalk’ın sahneden inmesinden yaklaşık 40 dakika sonra “Dopamine Chamber” albümünün ikinci teklisi olan ‘Tongue’un girişi duyuldu. Seyirciyi yavaş yavaş eline almayı tercih eden Fontaines D.C., ‘Here’s the Thing’, ‘Nabokov’, ‘Boys in the Better Land’ üçlüsüyle tempoyu artırdı. Bu esnada Grian Chatten’a sahne adeta küçük geldi ve adım atmadık yer bırakmayarak seyirciyi sürekli yükseltmeye uğraştı. Hedefine de ulaştı. Özellikle ‘Boys in the Better Land’de, Belgrad seyircisi hareketlenip zıplayarak şarkıya eşlik etti. Şarkının sonunda elindeki tefi seyirciye atan Grian, sahnenin ön kısmındaki herkesi heyecanlandırmayı da başardı. Bir tık kıskanmış da olabiliriz bize denk gelmediği için… Heyecan patlamasının ardından sahnenin renkleri yeşil ve pembeye dönüştü. ‘Marianne’in ilk notaları duyuldu. “Dopamine Chamber”ın en büyük hiti diyebileceğimiz şarkı eşlik etmesi nefis bir parça olsa da konserin devamında da olan bir problemin yansımasıydı. Fontaines D.C. diskografisiyle “Dopamine Chamber”, birbirinden çok farklı işler. Böylesi bir albüm yapmak cesur bir adım olsa da iş konsere gelince, setlist hazırlarken dengeyi sağlamak muhtemelen çok zor oluyor. Olmaya devam etmesi de olası. ‘Marianne’ sonrasında ‘Jackie Down the Line’ tempoyu yine yükseltse de ‘You Miss Me’ aynı problemi gösteriyordu. Lakin ‘You Miss Me’den sonra ‘Roman Holiday’le başlayıp ‘Death Kink’e kadar giden 6 şarkılık blok konserin zirvesiydi diyebiliriz. Hem Fontaines elemanları tamamen ritim yakaladı hem de seyirci tamamen ortama ısındı. Grian zaten deli dana gibi sahneyi boydan boya turlamaya devam etti. Bu esnada grubun diskografisindeki hazineleri de duymak “yeme de yanında yat” dedirtti.
‘Death Kink’ten sonra konseri ikiye bölmek de mümkün. Fontaines D.C.’nin patlayıcı yanına rağmen melankolik yüzünü de gördüğümüz şarkıların ardından bir nevi büyük şarkılar arka arkaya gelmeye başladı. Yeni albümün öne çıkanlarından ‘Mimesis’in arkasından “Romance”in sevilen parçası ‘Bug’ geldiğinde havadaki enerjiyi gözle görmek mümkündü. Sonrasında seyircisine teşekkür edip seçim zaferi için tebriğini ileten Grian Chatten, ‘Favourite’ ile katarsise yakın bir his yaşattı oradakilere. Biz yine biraz daha kıskanan tarafa düştük ama o başka zamanın konusu. Belgrad’a kadar hiç çalmadığı “Dopamine Chamber”ın gizli hazinesi ‘Demolition’ ilk kez bu konserde dinleyiciyle buluştu. Bunun yanı sıra o güne kadar 21 şarkılık konserler veren grup Belgrad’da sayıyı 22’ye taşıdı. Umut Sarıkaya’nın malum karikatüründeki bedava ve ekstra bir gıda duygusunu hissettik. ‘Demolition’a hep bir ağızdan eşlik etmek yetmemiştir size, alın bir de kafanıza ‘Starburster’ atıyorum” dercesine ‘Starburster’ çalan grup bis öncesinde mekânda bulunan yaklaşık 5 bin kişiyi mutluluk, ter ve ses tellerinde hasarla katarsise ulaştırdı.
Gelgelelim bis… Konser için şu ana kadar olumlu söylediğimiz her şeyi yok edecek seviyede değişik bir şarkı planlamasıydı. “Dopamine Chamber”daki şarkıların konserlerde çalarken doğru planlanması gerektiğine dair birkaç paragraf önce fikrimizi belirtmemize neden olan süreç bis’ti. ‘Japan’ ve ‘Six Shot Morning’ gibi kulaklıkla dinlemeye çok uygun ama seyirciyle duygu alışverişi konusunda soru işaretlerine sahip iki şarkıyı çalmaları ‘Starburster’a gelene kadar yaşanan tüm o yükselişi bitirdi adeta. Bu iki şarkının arkasına Fontaines D.C. diskografisinin en özel şarkısı ‘I Love You’ geldiğinde de durum maalesef pek farklı değildi. Bir kopukluk yaşandı ve ‘I Love You’ bir tık arada kaynadı. En sona da Rosalía’lı başyapıt ‘Where Is Gone?’u eklediler. Bis’e kadar nefis ilerleyen konser, oradaki şarkı seçimleri sebebiyle ağızda değişik bir tat bırakarak sona erdi…
Fontaines D.C.’nin 2027’de çıkacağı kapsamlı Avrupa turnesi de 26 Ekim günü açıklandı. Birçok şehre uğrayacak bu festivalde İstanbul’u görmemek üzücü oldu. Ancak bazen sadece “Atina’ya kadar geliyor bu grup, nasıl getiremiyorsunuz” gibi pek de yapıcı olmayan cümleler kurmamak gerekiyor organizatörlere. Şu andaki görüntü, “Dopamine Chamber” turnesinde İstanbul’a uğramalarını pek olası göstermiyor ama hayat değişkenliklerle dolu. Bir noktada bu durum da belki değişir ve bir kez daha İstanbul’a uğrarlar. Bu olana kadar vize probleminiz yoksa ve nasıl çaldıkları konusunda merakınız varsa bir düşünün deriz.
Setlist:
Tongue
Here’s the Thing
Nabokov
Boys in the Better Land
Marianne
Jackie Down the Line
You Miss Me
Roman Holiday
A Hero’s Death
In the Modern World
Happy for You
Big Shot
Death Kink
Mimesis
Bug
Favourite
Demolition
Starburster
Bis:
Japan
Six Shot Morning
I Love You
Where Is Gone?