Birleşik Krallık ve İrlanda müzik sahnesinin son bir yılda yayımladığı en dikkat çeken albümlerin bir kısmını bir araya getiren Mercury, 2026’da da Londra yerine Newcastle’da düzenlendi. Ödülün 2024’te ana sponsorunu kaybetmesinin ardından ortaya çıkan finansman sorunları, organizasyonun geleceğine ilişkin belirsizlikleri beraberinde getirirken Newcastle’a taşınan törenin burada ikinci kez gerçekleştirilmesi, Mercury’nin yeni bir düzen kurma çabasını da gündeme taşıdı. Sponsor desteğinin azalması ve bütçe kısıtlamalarıyla şekillenen bu süreçte, ödülün önümüzdeki yıllarda nasıl bir yol izleyeceği henüz netlik kazanmış değil. Gelgelelim tüm bu belirsizliklerin ortasında, 2026’nın kazananı ise ikinci stüdyo albümü “THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE” ile aday gösterilen RAYE oldu. Doğum gününden sadece iki gün önce bu prestijli ödülü kazanan RAYE üzerinden gecenin değerlendirmesine ve Mercury’nin ana akıma ne kadar yaklaştığına bakalım.
Mercury, her zaman ana akımdan sanatçılara yer veren ama ödül verme konusunda pek iştahlı bir geleneğe sahip olmayan bir organizasyon. Genellikle yükselişte olan alternatif türlerdeki isimleri bulup onların bir sonraki adıma geçmesini sağlayan bir anlayışları var. Bu da keşfetmeyi seven dinleyiciler için büyük bir şans. Bu mantıkla düşününce, bu seneki aday listesi gerçekten çok fazla bilinmeyene sahipti. Olivia Dean gibi son bir seneye damga vurmuş bir sanatçı bu alışkanlığı yıkacak mı derken bir yandan da Mercury jürisinin tonunu bildiğimiz için Dove Ellis’in hiç de azımsanmayacak bir şansı olduğunu görüyorduk. Ancak RAYE ortaya çıkıp “THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE” ile tüm bu ihtimalleri ortadan kaldırdı. Caz ve blues temeline sahip bir sanatçı olmasıyla birlikte ana akımdaki yeri de fazlasıyla kendine özgü olan RAYE, Mercury ekibi için gerçekten biçilmiş kaftanmış, dönüp bakınca. Mercury’ye bir nevi “aynen, en farklı sensin” tadında gelen eleştirileri ve ekonomik anlamda büyük bir çıkmazda olduklarını bilince bu tercih daha anlamlı hâle geliyor. Bu, RAYE’in bir stratejinin sonucunda bu ödülü kazandığı anlamına gelmiyor. Yılın albümlerinden birini yapması ve global ölçekte yaşadığı sıçramayı düşününce, RAYE’in kalibresindeki bir sanatçı için bu ödül az bile. Yine de bunca sene elini korkak alıştıran ekibin müziğin yanında bu durumları da düşündüğü gibi bir komplo teorisinde bulunduk, gitti. Hayırlı olsun.
Gecenin akılda kalan anlarına da RAYE’le başlamamız gerekiyor. Hem ödülü kazandıktan sonra yaptığı içten teşekkür konuşması hem de müzikal köklerini direkt yansıttığı I Hate The Way I Look Today” performansıyla kelimenin tam anlamıyla ışıl ışıl parladı 24 Ekim akşamı. Gecenin ışıl ışıl parlayanları arasında Jade’i de sayabiliriz. Viral kelimesinin sözlük karşılığı olan ‘Angel of My Dreams‘ şarkısıyla gecenin en yüksek enerjiye sahip anlarından birinde onun izi var. Olivia Dean ise kapı pencere yıktığı “The Art of Loving”in o kadar da öne çıkmayan şarkılarından ‘Let The Alone One You Love‘ ile gecenin tonunu belirleyenlerden biri oldu. Lakin ödül için herhangi bir şansı olmasa da James Ford’un hastane yatağındayken var ettiği “Help(2)” albümünü temsil etmek için Pulp’ın, önceden 1 kere kazandığı ve defalarca aday olduğu Mercury sahnesinde olmasını görmek harikaydı. Albümde birçok önemli ismi görsek de Mercury’deki temsiliyeti Pulp’ın sağlaması çok şık bir hareketti. Bu arada gecenin bize son bonusu da Suede’den geldi. Grubun frontman’i Brett Anderson, yeni bir albüm için harekete geçmeye hazır olduklarını ve “Autofiction”, “Antidepressants” ikilisi gibi punk etkisinin çok yüksek olduğunu etkinlik öncesi kırmızı halıda verdiği röportajda açıkladı.
Yaklaşık 40 senedir Birleşik Krallık ve İrlanda’dan çıkmış üst düzey birçok ismin yolunun geçtiği Mercury için son yıllar maalesef ki bir hayatta kalma çabası. 2024’e kadarki gibi yeniden büyük bir ana sponsor bulunamazsa bu kadar önemli bir geleneğin sonlanacağını tahmin etmemiz güç değil. 2023’ten bu yana yaptığımız gibi, 2027’de tekrar görüşmek üzere.