Berlin elektronik müzik sahnesinin özgün isimlerinden Apparat (Sascha Ring), 10–11 Nisan tarihlerinde gerçekleşecek Sónar İstanbul 2026 kapsamında, festivalin en merakla beklenen performanslarından biri için şehre dönüyor. Sascha Ring’in Mute etiketiyle yayımlanan ve 2019 tarihli LP5 sonrası merakla beklenen altıncı stüdyo çalışması A Hum of Maybe, sanatçının yedi yıllık aranın ardından müziğe dönüş hikayesini simgeliyor.
Bu yeni dönemde mükemmeliyetçilik arayışını bir kenara bırakarak her gün yeni bir fikir üretmeye odaklanan Sascha, eş-yapımcısı Philipp Johann Thimm ile 2025 yılında altı ay süren bir çalışmayla albümü tamamladı. Biz de bu derinlikli ve kişisel anlatının doğuşundan Sónar İstanbul heyecanına kadar uzanan keyifli bir sohbete daldık.
LP5’in başarısının ardından uzun bir sessizlik dönemi geçirdiniz. Sizi stüdyoya geri getiren günlük rutininiz nasıl ortaya çıktı?
Bu, ilhamdan değil, zorunluluktan doğdu. Artık kendi içgüdülerime güvenemediğim bir noktaya gelmiştim, bu yüzden güvenebileceğim çok basit bir şeye ihtiyacım vardı. Günde bir fikir üretmek bana makul geldi. Bu, iyi olmak zorunda olma baskısını ortadan kaldırdı. Zamanla, bu rutin müzik yapma ile olan bağımı yeniden kurdu; büyük bir dönüm noktası olmadan, yavaş yavaş.
Bu arada Moderat ve diğer projelerle aktif olarak uğraşıyordunuz. Bu deneyimleriniz albümü etkiledi mi?
Dolaylı olarak evet. Moderat çok kolektif bir alan ve orada çalışmak bana güven ve paylaşımın ne kadar önemli olduğunu hatırlattı. Fakat A Hum of Maybe daha özel bir yerden geldi. Bu deneyimleri sese dönüştürmekle ilgili değildi ama kesinlikle solo çalışmalarımda yeniden açılmam için bana güven verdi.
Günde bir fikir üretmeye karar verdiğinizi biliyoruz. Sürecinizi özgürleştiren şey, mükemmelliği bir kenara bırakmak diyebilir misiniz?
Evet. Ya da en azından bunu tekrar mümkün kıldı. Amaç üretken olmak değil, hareket halinde kalmaktı. Her şeyi anında yargılamayı bıraktığında, işler beklenmedik şekillerde gelişebilir. Mükemmellik genellikle işleri çok erken sonlandırır.
Albümün ana temaları aşk ve aile. Müzik yapmak sizin için bir kaçış mı, yoksa bu duyguları ifade etmenin bir yolu mu?
Buna kaçış demezdim. Daha çok, olan bitenle yüzleşmenin bir yolu. Aile hayatı duyguları basitleştirmez, aksine daha karmaşık hale getirir. Müzik, bunu çözmek zorunda kalmadan, onunla baş başa kalabileceğim bir yer haline geldi. Bu doğrudan bir ifade değil, daha çok bir yansıma. Bir nevi kendi kendine terapi.
Son olarak, Sónar İstanbul’da sahne alacaksınız. Dinleyicilerinize ne söylemek istersiniz?
Geri dönmeyi gerçekten büyük bir heyecanla bekliyorum. Orada her zaman güçlü bir bağ oldu ve umarım insanların sadece müziğin tadını çıkarabilecekleri bir an yaratabiliriz. Tek hedefim bu.
