Dave Grohl, yıllar sonra özüne döndü ve Foo Fighters’ın yeni albümü “Your Favorite Toy”la tanıştık.
Yüksek enerjisi, onlarca farklı projesi ve sahneyi bir oyun alanına çevirmesiyle yıllardır hayranlıkla izlediğimiz Dave Grohl, bir süredir Foo Fighters ile fetret dönemini yaşıyor. 2014’teki “Sonic Highways”ten bu yana her albümde hiç de fena sayılmayacak birkaç şarkı çıkarsa da büyük resme bakınca kusurları ve noksanlığı bol albümlere şahitlik ettik. Bunun arşa çıktığı noktaysa tam bir türbülansta yaratılan 2023 tarihli “But Here We Are”dı. Taylor Hawkins’in kaybıyla yaşayan bir ölüye dönüşen Dave Grohl’un çıkış aradığı albüm istediğini getirmediği gibi özel hayatındaki çalkantılar bu sürece eşlik etmişti ve son 1.5 senede Dave Grohl’un ve Foo Fighters’ın adını hiç duymamıştık. Ta ki birkaç ay önceye kadar. En son söyleyeceğimizi, ilk başta söylemek lazım. “Your Favorite Toy”, Foo Fighters’ın ilk albümlerindeki etkiye sahip bir albüm değil. Yılın albümleri arasında da olmayacak. Ancak Dave Grohl’un öyle ya da böyle tekrar kendi sesini bulmaya başladığı ve kendini özgür hissettiği bir albüm. O sebeple detayları keşfetmek iyi olacak.
Bugüne kadar hem her türde, hem de her tür düzenlemeye sahip şarkılar yaptığını verdiği bir röportajda anlatan Dave Grohl, yıllar sonra ilk kez “bu sefer kendim için müzik yapacağım” diyerek grubu, Los Angeles’taki 606’da topladı. Grubun ikonikleşen kayıt ve prova stüdyosu olan 606’da 12 sene sonra ilk kez prodüktör koltuğunda Greg Kurstin yoktu. Tamamen farklı bir sound’a ve kayıt anlayışına yönelmek isteyen Dave Grohl, Lamb of God, Militarie Gun, The Cribs gibi isimlerle çalışmış Oliver Roman’a anahtarı teslim etti. Tabii, anahtar teslimi dediysek Dave Grohl’un izin verdiği ölçüdeydi. Yıllardır enerji patlamasına, öfkeye ve punk müziğe yakın şarkılar yapmayan müzisyen, “Your Favorite Toy”da, Scream günlerini hatırladı. Bir süre beraber çalıştığı efsanevi davulcu Josh Freese’i gruptan kovup Nine Inch Nails’tan Ilan Rubin’i alan Grohl, Taylor Hawkins’ten sonra aradığı davulcuyu bulduğunu ifade etti. Nine Inch Nails’ta kendini tam bulamadığını ve belli başlı kalıplara bağlı kaldığını düşündüğü Ilan Rubin ile yaptıkları ilk birkaç provanın terapi gibi geçtiğini anlattı. Dave Grohl ona alan açtıkça kendi sesini bulan Ilan Rubin, “Your Favorite Toy”un en önemli parçalarından birine dönüştü. Özellikle ‘Your Favorite Toy’, ‘Window’ ve post-punk etkisini azımsayamayacağımız ‘Spit Shine’, Rubin’in albümdeki en büyük imzaları oldu.
2014’ten bu yana birçok hayranından da eleştiri alan Dave Grohl’un en büyük şansları kızlarıydı diyebiliriz. 20 yaşındaki büyük kızı Violet Grohl, favori nepo bebeğimiz olurken ilk solo albümü “Be Sweet To Me”, 29 Mayıs’ta çıkaracak. Grohl’un 17 yaşındaki ortanca kızı Harper ise ablası kadar net bir şekilde yönünü müziğe çevirmese de tüm enstrümanları profesyonel seviyede çalabilen bir tasarımcı. Hatta Grohl’un tanımıyla, ‘geleceğin ressamı’. Kızlarının büyümesi ve müziğe olan anormal ilgileri, ev içindeki eleştirilerin artmasına da neden oldu. The Breeders ve Ween’i çok seven Grohl kardeşler, babalarına resmen ‘git kendini hatırla’ dediler. Yaşadığı kayıplar, evliliğinin çatırdaması ve uzun zamandır istediği yerden uzak olması Dave Grohl’u uyandırdı. 2011’de çıkan ve Foo Fighters diskografisinin en eşsiz albümlerinden biri konumunda olan “Wasting Light”, “Your Favorite Toy”un ruh ikizi. İki albümün gitar ve vokalleri hemen hemen aynı olduğu gibi, sözlerdeki temalara bakınca benzer bir melankoliyle yüzleşiyoruz.
Özellikle albümün kapanışında yer alan ‘Asking for a Friend’, albümün yıldızına dönüşüyor. Burada ailesi bir kez daha devreye giriyor Dave Grohl’un. Kim Deal ve Kim Gordon’a taptığını söylediği Harper’ın bas gitarlarını çaldığı bu şarkı, sadece Foo Fighters için değil Grohl ailesi için de önemli bir yere sahip. Ki Violet’in de şarkının yazım sürecinde babasıyla fikir alışverişinde bulunduğunu biliyoruz.
River Phoenix gibi bir efsaneyle tanışmamızı sağlayan 1986 yapımı “Stand by Me” filmindeki çocuk oyunculardan biri Corey Feldman’dı. Tam bu filmin çıktığı dönemde onlu yaşlarının sonlarında olan Dave Grohl için “Stand by Me”, birçok yerde referans verdiği bir filmdi. Corey Feldman, diğer oyuncu arkadaşları gibi buradan başlayan yolculuğunda saygın bir kariyer elde etti ama psikolojik sorunlar da yaşadı. Hem albümün hem de Foo Fighters’ın son 10 yılda yaptığı en çarpıcı şarkı olarak gördüğümüz ‘Child Actor’, net bir şekilde Feldman’ın adını vermese de onun hikayesinden esinlenerek ortaya çıkmış bir şaheser. Bunun yanı sıra Grohl’un da çocuk yaşlardan beri müzik yaptığı ve hayatındaki en büyük travmaları da en büyük mutlulukları da açık kameraların ışığından kaçmaya çalışarak yaşaması, bu şarkıyı güçlendiriyor. Özellikle Taylor Hawkins’in ölümü ve evlilik dışı bir ilişkisinden bir kız çocuğunun olması, Dave Grohl’un yıllardır bilinen tatlı, eğlenceli ve pozitif insan olamadığının göstergesiydi. Bu albümü de benzer bir sebeple Foo Fighters diskografisinin önemli işleri arasına alabiliriz. Dave Grohl’un sonraki adımının ne olacağını bilemeyiz ama bundan sonra şarkı yazarken, kendisinden başka kimseyi etkilemeye çalışmayacağına eminiz. Buna nereden eminsin diyorsanız da nazik ama öfkeli bir şekilde tam 40 kere ‘kameraları kapatır mısınız?’ demesine bakmanızı öneririz.