Havaların tam ısındığına şahitlik edemediğimiz bir bahara daha veda etmeye hazırlanırken yazın yaklaştığı gerçeğiyle barışıyoruz. Bu sene İstanbul konser, müzik dünyası da yeni albüm bakımından oldukça iddialı. Mayıs ayından yaz sonuna kadar umuyoruz ki konserlerde bolca yolumuz kesişir ve kulaklığımızdan iyi albümler eksik olmaz. Bu konuda mayıs, hiç de fena olmayan opsiyonlarıyla bizi bekliyor. Hepimize afiyet olsun.
2002’den bu yana arada verdikleri 4 senelik mecburi ara dışında sürekli üreten ve bir noktadan sonra otomatiğe bağlayan The Black Keys, bu seneyi de boş geçmiyor. 2022, 2024 ve 2025’te albüm yaparak pandemi sonrasında dört nala üreten grup, “Peaches!” adını verdiği yeni albümünde de bildiğimiz sularda yüzmeye devam ediyor. Albüm bu sefer biraz daha Khruangbin ve Hermanos Gutierrez gibi isimlere yakınsıyor. 15 Eylül’de İstanbul’da gerçekleşecek konserin gitara ve çöl rüzgarlarından hallice bir atmosfere sahip olacağını tahmin ediyoruz. Albümün kapağındaysa grubun davulcusu Patrick Carney’nin fotoğrafçı kardeşi Michael Carney’nin imzası bulunuyor.
Emo’lar büyüdü iş güç sahibi oldu ama American Football dinlemekten vazgeçmedi. American Football da dinleyicisinden vazgeçmedi ve az ama öz üretimlerine devam etti. Albümde Turnstile’dan Brendan Yates’i ‘No Feeling’de duyma şansına erişirken, American Football’un bizi şaşırtmadığını söyleyebiliriz. Yine melankolik ama güçlü ve bir o kadar da kırılgan bir albüm bizi bekliyor. Brendan Yates’in yanı sıra Wisp ve Caithlin De Marrais de albümün konukları arasında yer alıyor.
Seksenlerin sonunda bir araya gelen üç arkadaşın kurduğu Boards of Canada, yıllar içinde iki kişiye düşse de elektronik müziğin en özgün ve çarpıcı seslerinden biri olmayı başardı. Autechre ve Aphex Twin ile birlikte öncüsü olduğu IDM türünü, elektronik müzik sevmeyen dinleyicilerin bile vazgeçilmezi yapan ikili, tam 13 senelik yeni albüm hasretini 29 Mayıs’ta “Inferno” ile sonlandıracak. Warp Records etiketiyle yayınlanacak albümden henüz paylaşılan bir şarkı olmasa da Boards of Canada’nın bugüne kadar yaptıklarını biliyor ve bunca yıllık albüm hasretimizle 29 Mayıs için dakika sayıyoruz. Muhtemelen sene sonunda yılın albümleri arasında da göstereceğiz “Inferno”yu.
Kuzey ülkelerinin müziğe olan yatkınlığından bahsettiğimiz cilt cilt kitaplar yazabiliriz ama gözünüzü korkutmaya gerek yok. Danimarka’dan çıkan en başarılı post-punk grubu olan Iceage, 5 yıllık sessizliğini 29 Mayıs’ta sonlandıracak. Elias Rønnenfelt’in hem sesi hem de yüzü olduğu grup, 2010’ların en çarpıcı albümlerinden bazılarını ortaya çıkarmıştı. Ek olarak, son birkaç yılda solo kariyerine yönelen Rønnenfelt’in müziği kadar Jenna Ortega ile olan birlikteliği de Iceage’in müzik yapmadığı dönemde gündemde kalmasına, hatta tanınmasına katkı sağladı. “For Love of Grace & the Hereafter”dan şu ana kadar iki şarkı paylaşıldı. ‘Star’ ve ‘Ember’i dinleyip Iceage’in diskografisini düşününce türün sadık dinleyicilerini tatmin eden, geri kalanlar içinse hoş bir albüm olmanın ötesine geçmesi zor bir iş gibi duruyor. Tabii, umuyoruz ki bu sözlerimizi yedirirler.
Gelmiş geçmiş en büyük rock’n roll figürlerinden birinin çocuğu olarak yolunu müzikten yana seçmek cesaret gerektiren bir hareket. Hele ki burada yardım almaktan ziyade her şeyi kendi başına yapmaya çalışarak. Foo Fighters frontman’i Dave Grohl’un 20 yaşındaki kızı Violet Grohl’un 29 Mayıs’ta Aurora Records etiketiyle çıkacak ilk albümü “Be Sweet To Me”, punk’tan soul’a, rock’tan caz’a birçok türü harmanlarken distortion kullanmaktan çekinmeyen ve babasının kim olduğunun hiçbir önemi olmadan yeteneğiyle var olacak bir müzisyenin albümü. Breeders ve PJ Harvey’den esinlendiğini her fırsatta dile getiren Violet Grohl’u gördükçe böyle nepo bebeklere kapımız açık derken buluyoruz kendimizi. Yılın en heyecan verici işlerinden biri karşımızda.