Öncelikle bu bir albüm kritiği değil. Lakin bu uyarı, albümden bahsetmeyeceğiz anlamına da gelmesin. 40 yılı aşan ve metal dünyasının en özel gruplarından birisinin vedasına son albüm üzerinden bakacağız çünkü. Çünkü Dave Mustaine de böyle yapardı. Ki yapıyor da verdiği röportajlarda. Lakin bunca senedir arada gerçekten yüzüne bakılmayacak albümler yapsa da belli bir seviyenin altına düşmedi. Kendi adını verdiği veda albümü de gayet takır takır thrash yapmaktan geri durmadığı bir iş. Ancak şunu da söylemeden geçemeyeceğiz, Dave Mustaine, ilk günden beri hiçbir şeyi umursamadığını ve taviz vermeden müzik yaptığını söylese de aslında durum öyle değil. Bu albümün en iddialı şarkılarından birinin adı bile ‘I Don’t Care’. Gelgelelim efsanevi müzisyen, umursamamayı, en çok umursayan ve Megadeth’le ilgili en küçük yorumları bile mesele edecek kadar takıntılı biri…
Metallica’nın henüz kendini bulmaya çalıştığı 1983’te Dave Mustaine’in gruptan kovulması, heavy metal tarihinin en meşhur kırılma anlarından biriydi belki de. Aşırı alkol ve madde kullanımı, kontrolsüzlük, öfke patlamaları ve efsaneye göre prova sırasında Dave’in, James Hetfield’ın köpeğini tekmelemesi, iplerin kopmasına neden oldu. Bu olayı takip eden sabah Dave Mustaine otobüse bindirildi ve o otobüste gelmiş geçmiş en başarılı intikam yeminini edip grubunun ismini buldu. Los Angeles’a döner dönmez “Metallica’dan daha hızlı ve daha sert” olma fikriyle çıktığı bu yol aslında ikili bir hayat yaşamasına neden oldu. Megadeth ile dünya çapında milyonlarca insanın hayatını değiştiren de oydu, Metallica’dan atılmayı hazmedemeyip grubuna hak ettiği değeri bir türlü vermeyen de… Oysa Metallica, Dave Mustaine’in yazdığı şarkıların 40 yıl hatırı varmışçasına bunları kendi külliyatına kattı. Neydi onlar, ‘The Four Horseman’, ‘The Call of Ktulu’, ‘Ride the Lightning’ ve nicesi.
1983’ten çıkıp 2026’nın ocak ayına döndüğümüzdeyse 43 yıla yayılan 17 albüm var. Grubun kendi adını verdiği son albümü tekrar tekrar dinlediğimizde bu 17 albümün birçoğunu rahatlıkla duyabiliyoruz. Elbette aradaki birkaç tane talihsizlik seviyesindeki albümü saymazsak… Dave Mustaine’in sadece yazmadığı, üzerine prodüktörlüğünü de Chris Rakestraw ile paylaştığı albümü merak edilir kılan da buydu. Megadeth’in 2010’larla birlikte “Dystopia”yı ayırırsak yeni bir şey söylemeyi geçtik, eski dediklerini bile tekrarlamakta güçlük çektiği dönemlerden geldik. Bu albümün saf thrash metal ve erken dönem punk müziğiyle harmanlanmış hâline “Youthanasia”da sık sık denk geldiğimiz melankoli de katılınca yılın iyi albümlerinden biriyle erkenden tanıştık. İşin kötü tarafı, Megadeth’in kontağı kapatmasıydı ama yapacak bir şey yok. Özellikle ‘I Don’t Care’in eski tip Megadeth tavizsizliğindeki hâli birçok eski hayranı heyecanlandırdı. Ya da ‘Peace Sells’teki tanrı monoloğundan 40 sene sonra ‘Hey God!?’ ile bazı temel soruların cevabını araması hâlâ tanıdığımız Dave’den bir şeyler olduğunun kanıtıydı.
Metallica, “Ride the Lightning” albümüyle thrash metal denince akla gelen ilk grup oldu. Lakin günümüzde bilinse de o dönemlerde bu kadar net bilinmeyen şey, albümde Dave Mustaine’in ciddi bir payı olduğuydu. En basiti albüme adını veren şarkının riff’lerinin sahibi Mustaine’di. Dahası, şarkıdaki sözlerin neredeyse tamamı da ona aitti. Bir başka deyişle bu şarkı Metallica’nın değil, Dave Mustaine’indi. Ancak hakkını bir türlü alamadı ve 42 sene sonra sahneyi terk ederken “O iş öyle değil, böyle yapılır” dedi.
Saydığımız şarkıların haricinde ‘Tipping Point’, ‘Another Bad Day’ ve Metallica’yı iğnelemekten aldığı tadı başka hiçbir yerden alamadığı ‘Puppet Parade’in de olduğu albümün en merak edilen anı, kapanıştaydı. Dave Mustaine, 433 sene sonra ‘Ride the Lightning’i ait olduğu yere getirip Megadeth külliyatının son şarkısına dönüştürdü. Bir nevi bu sayede yıllardır aşamadığı kinini biraz hafifletti. Şarkının Megadeth versiyonu nasıl diye ele alırsak 2026’da olmanın getirdiği pürüzsüz sound haricinde Metallica’dan rol çaldığını söylemek mümkün. Çok daha enerjik ve agresif olmasının ötesinde Mustaine’in söz konusu gitar tekniğiyken karşısında birinin durmasının imkânsız olduğu da anlaşıldı dersek abartmayız. Belki biraz abartırız ya da teknik death metal gruplarını falan sayarsak. Gelgelelim, şarkının 1984’teki kredi listesinde yer alsa da bunun hiçbir anlamı olmadığını 2026’da anlamış olduk.
‘Ride the Lightning’, Megadeth diskografisinin kapanış şarkısı olsa da Megadeth’in yazdığı son şarkı değildi. Dave Mustaine, tüm albümü bir nevi geçmişi hatırlama ve 43 yıl sonra hâlâ bir şeyler yapabilirken bırakmanın gururunu yaşadığını hissettirdi. Bunu yaparken de bir nevi kendi kendine nasıl veda etmesi gerektiğine ‘The Last Note’ta karar verdi. Şarkıda adeta Megadeth’i ölüm döşeğinde kendi mirasıyla yüzleşen bir hasta adam olarak duyuyoruz. Bu da biraz garip ve albüm boyunca kendini konumladığı yerin biraz dışına çıkmasına neden oluyor Dave Mustaine’in. Yine de sözlerdeki Dave Mustaine “kılçıklığı”, Megadeth’in alametifarikası. Hayatta en başta kendisi olmak üzere her şeye karşı olan ve makul sınırları aşan bir öfkeyle 60’lı yaşlarının ortasına gelen Dave Mustaine artık değişmez. Ki değişmemeli de…
Tüm bu sebeplerle Megadeth’in birçok neslin hayatına dokunmuş ve onlara sayısız konuda bilinç kazandırmış kariyerinin son sözü ancak bu kadar Megadeth olurdu. Emekliliğin tadını çıkarmadan önce 23 Haziran’da Küçükçiftlik Park’ta buluşalım Dave Mustaine.
“I came, I ruled, now I disappear”
